Τι καλά που θα ταν να είχαμε δημοκρατία...

Το πολιτικό μας σύστημα είναι ολιγαρχία. Τι λέω? Την αλήθεια...

Το πολιτικό μας σύστημα, και δεν μιλάω σαν Ελλάδα, αποτελείτε από 3 στρώματα.
 
1) Μερικά άτομα που κάνουν κουμάντο.
2) Πιο πολλά άτομα που φαίνεται να κάνουν κουμάντο.
3) Και όλους τους υπόλοιπους που νομίζουν ότι έχουν συμμετοχή στο κουμάντο.
 
Το νούμερο 1 είναι οι Τράπεζες όπως είχα αναφέρει σε άλλο άρθρο. Το συμφέρον με μια λέξη.
Αυτοί λοιπόν αφήνουν τους πολιτικούς, που αποτελούν το νούμερο 2, να πιστεύουν ότι αν πάρουν στα χέρια τους την εξουσία θα αλλάξουν αυτό το σκάρτο σύστημα.
 
Κάνοντας τους να το πιστέψουν αυτό κάνουν τον αγώνα τους. Παίρνουν διαφορετικές θέσεις. Προσπαθούν να πείσουν την μάζα, το νούμερο 3, με επιχειρήματα. Και δημιουργείτε μια εικόνα ’’ποικιλίας’’ απόψεων,θέσεων και ιδεολογιών. Δημιουργείτε εν τέλη μια ψευδής εικόνα δημοκρατίας.
 
Όταν λοιπόν κάποιοι από την 2η ομάδα πάρουν εξουσία εμφανίζεται σε αυτούς η πραγματική εξουσία η ομάδα 1 και με μέσα και δυνάμεις, πολύ ανώτερες από αυτούς, τους αναγκάζουν να κάνουν ότι θέλουν. Είναι πολλές οι δολοφονίες/ατυχήματα διάφορων Προέδρων διαφόρων χωρών που είναι γεγονός. Αυτοί μάλλον δεν συμβιβάστηκαν.
 
Έτσι τα μεγαλύτερα θύματα είμαστε εμείς που νομίζουμε ότι έχουμε δημοκρατία κι ότι έχουμε επιλογές κι ότι, κι ότι, κι ότι...
 
Είναι λοιπόν φανερό ότι μόνο η ομάδα 1 κάνει κουμάντο. Αυτό είναι. Αυτό θα ’ναι.
 

say-many-this

Διάβασε Ολόκληρο...

Χρέος.Ένα από τα μεγαλύτερα όπλα.

Ζούμε σε μια εποχή που το χρέος είναι καθημερινή λέξη στο λεξιλόγιό μας. Τι έιναι όμως χρέος. Πως το φαντάζεστε. Εγώ πάντως το φαντάζομαι κάπως έτσι...

Είναι κατά την γνώμη μου το μεγαλύτερο όπλο χειραγώγησης. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει χρέος. Δεν χρωστάει κανείς και σε κανέναν. Και μιλάω σε επίπεδο χωρών τώρα. Θα σας πω μια μικρή ιστορία για να καταλάβετε τι εννοώ. Ας φανταστούμε την γη σαν μια μικρή ομάδα ατόμων που κάθε άτομο είναι μια χώρα.

’’Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άνδρας ο κ. Παναής. Και βρήκε κάτω 100 ευρώ. Επειδή ο κ. Παναής έμενε σε ένα μοτέλ εκείνη την περίοδο και χρωστούσε μερικά βράδια είπε να πάει να ξεχρεώσει το χρέος του που ήταν 100 ευρώ. Τα έδωσε λοιπόν στον κ. Πέτρο τον ξενοδόχο. Αυτός με την σειρά του χρωστούσε 100 ευρώ για κάτι πράγματα που είχε πάρει για το ξενοδοχείο του από τον μανάβη. Είπε κι αυτός ευκαιρία είναι να ξεχρεώσω κι έδωσε τα χρήματα στον μανάβη. Ο μανάβης πάλι χρωστούσε 100 ευρώ στον Γιάννη τον γεωργό και του τα έδωσε αμέσως για να ξεμπερδεύει. Ο Γιάννης ο πονηρός είχε πάει την προηγούμενη μέρα την συνηθισμένη του βόλτα σε μια ’’Κυρία’’ του χωριού,την Λολίτα, και χρωστούσε 100 ευρώ για της ανοιχτές υπηρεσίες που του πρόσφερε. Τα ’δώσε λοιπόν και ξεμπέρδεψε. Τέλος η Λολίτα η φίλη μας περνούσε δύσκολα κάποιες μέρες πιο μπροστά και έπιασε στο φιλότιμο έναν πελάτη της και της δάνεισε 100 ευρώ. Ο πελάτης αυτός ήταν ο κ. Παναής ο πρώτος χαρακτήρας της ιστορίας μας. Του έδωσε λοιπόν τα 100 ευρώ και ξεχρέωσε.

Κάθισε λοιπόν ο κ. Παναής στο δωμάτιο του με το πράσινο χαρτονόμισμα του που κάτι του θύμιζε κι αποκοιμήθηκε.’’

Με ένα κατοστάευρω λοιπόν όλοι ξεχρέωσαν στην παραπάνω ιστορία. Έτσι είναι και η γη μας. Όλες οι χώρες χρωστάνε σε κάποιες άλλες. ΟΛΕΣ.

Θα μου πείτε γιατί δεν κάνουμε το ίδιο και στην πραγματικότητα να τελειώνουμε? Γιατί η παραπάνω ιστορία έχει μια μικρή τρύπα. Το αρχικό κατοστάευρω ο ήρωας μας το βρήκε κάτω. Κι αν οι παραπάνω ήρωες αντιπροσωπεύουν ολόκληρη τη γη και κανείς δεν έχει χάσει κατοστάευρω κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει,δηλαδή να βρούνε κάτω χρήματα.

Έτσι και στη γη. Οι μόνοι που δεν χρωστάνε είναι εκείνες οι τέσσερις-πέντε τράπεζες στην Αμερική που κόβουν το χρήμα. Αυτοί λοιπόν έχουν δημιουργήσει το χρέος και χειραγωγούν/ελέγχουν όλο τον κόσμο.


Τι κάνουμε λοιπόν για να γλυτώσουμε? Πρέπει να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πως μας έχουν παγιδέψει. Σήμερα ελπίζω να βοήθησα να κάνουμε το πρώτο βήμα. Μείνετε συντονισμένοι.

say-many-this

Διάβασε Ολόκληρο...